Doważanie ma na celu usunięciu wibracji wynikających z niewyważenia pionowego, koła zamontowanego na pojeździe. Służy do tego doważarka.
Aby wykryć to niewyważenie, trzeba rozpędzić uniesione koło i zmierzyć siłę powstałych drgań. Koło rozpędza się do prędkości 600 – 1300 obr./min, co odpowiada prędkości liniowej, w przybliżeniu, w zależności od obwodu koła 50 – 150 km/h. Niewyważenie wirującego koła generuje siłę odśrodkową powodującą wibrację wychwytywaną przez czujnik piezoelektryczny i w postaci sygnału elektrycznego przekazywaną do doważarki. Czujnik ten jest zamontowany w podstawce, na której opiera się zawieszenie doważanego koła. Podstawka ta powinna być umieszczona jak najbliżej koła, najlepiej pod sworzniem zwrotnicy, lub pod przegubem wahacza. Ciężarek doważający nabija się na zewnętrznej krawędzi felgi. W przypadku niewyważenia przekraczającego 20g nabija się dwa równe ciężarki na obu krawędziach, po to, by nie wprowadzić niewyważenia bocznego.
Koła ALU z naklejanymi ciężarkami nie wymagają takiego rozdzielenia, gdyż ciężarek doważający nakleja się, mniej więcej, w płaszczyźnie styku obręczy z piastą, więc nie wprowadza się istotnej zmiany w wyważeniu bocznym koła. Koła z kołpakami powinny być doważone wraz z nimi, gdyż kołpaki powodują niedoważenie dochodzące nawet do 20 g.
Wyważając na samochodzie, można usunąć tylko składową statyczną niewyważenia ogólnego koła, dlatego nie powinno się stosować tego zabiegu na kołach, które nie były wcześniej wyważone na sprzęcie stacjonarnym.